رکورد AA Record
رکورد DNS که یک نام میزبان رو به آدرس IPv4 وصل میکنه. مرورگرها قبل از اتصال به سایت در نهایت دنبال همین رکورد میگردن.
تعریف سادهی اصطلاحهای فنی، مفهومهای مانیتورینگ و واژههای DevOps که موقع آنلاین نگه داشتن سرویسها باهاشون روبهرو میشید.
تایپ کنید تا اصطلاحها همون لحظه فیلتر بشن
رکورد DNS که یک نام میزبان رو به آدرس IPv4 وصل میکنه. مرورگرها قبل از اتصال به سایت در نهایت دنبال همین رکورد میگردن.
نمایش دو نسخه از یک صفحه یا قابلیت به دو گروه از کاربرها و اندازهگیری اینکه کدوم نسخه به هدف تعیینشده بهتر میرسه.
نسخهی IPv6 رکورد A؛ نام میزبان رو به یک آدرس IPv6 وصل میکنه.
برنامهی کوچکی که روی سرور یا داخل شبکه نصب میشه، چکها رو اجرا میکنه یا داده جمع میکنه و برای سرویس مانیتورینگ مرکزی میفرسته.
وضعیتی که آدمها اونقدر هشدار میگیرن (که خیلیهاش بیاهمیت یا اشتباهه) که کمکم همه رو نادیده میگیرن، حتی هشدارهای مهم رو.
خبر دادن خودکار به آدمها وقتی سیستمی که مانیتور میشه به شرایطی میرسه که رسیدگی لازم داره، مثلاً قطع شدن یا کند شدن.
ابزار متنباز اتوماسیون که سرورها رو پیکربندی و نرمافزار رو دیپلوی میکنه؛ از طریق SSH و با playbookهای YAML و بدون نیاز به ایجنت روی ماشین مقصد.
رابط برنامهنویسی؛ راهی تعریفشده برای اینکه برنامهها با هم حرف بزنن، مثلاً با فرستادن درخواست HTTP به چند آدرس و گرفتن پاسخ JSON.
یک درگاه ورودی واحد جلوی چند سرویس بکاند که درخواستها رو مسیریابی میکنه و کارهای مشترک مثل احراز هویت، محدودیت نرخ و لاگ رو انجام میده.
سهم زمانی که یک سرویس برای کسانی که بهش وابستهان قابل استفاده است؛ معمولاً به صورت درصد در یک بازه گزارش میشه.
نسخهای از داده که جدا نگه داشته میشه تا بعد از حذف، خرابی، از کار افتادن سختافزار یا حمله بشه برش گردوند. بکاپ فقط وقتی قابل اعتماده که بازگردانیش امتحان شده باشه.
حداکثر مقدار دادهای که یک لینک شبکه در هر ثانیه میتونه منتقل کنه؛ اغلب با سرعت واقعی منتقلشده اشتباه گرفته میشه.
داشتن دو محیط تولید یکسان و بردن ترافیک از نسخهی قدیم (آبی) به نسخهی جدید (سبز) در یک قدم؛ تا اگه نسخه مشکل داشت، با همون سرعت برگردونده بشه.
محلی برای نگه داشتن دادههای پراستفاده نزدیک به جایی که لازمان، تا درخواستهای تکراری بدون انجام دوبارهی کار سریعتر جواب داده بشن.
اول منتشر کردن نسخهی جدید برای بخش کوچکی از کاربرها یا سرورها و زیر نظر گرفتن خطا و تأخیرش، قبل از انتشار برای همه.
تخمین منابع پردازشی، ذخیرهسازی و شبکهای که یک سرویس در آینده لازم داره، تا بدون کم آوردن ظرفیت رشد کنه.
شبکهی توزیع محتوا؛ مجموعهای از سرورها در جاهای مختلف که محتوای سایت رو کش میکنن و از نزدیکترین نقطه به بازدیدکننده تحویل میدن تا تأخیر و بار سرور اصلی کم بشه.
سازمان مورد اعتمادی که گواهی دیجیتال صادر میکنه و تضمین میکنه یک کلید عمومی متعلق به یک دامنه یا سازمان مشخصه.
وارد کردن عمدی خرابی (کشتن پروسس، کند کردن شبکه، از دست دادن سرور) به سیستم برای فهمیدن رفتارش و رفع نقطهضعفها قبل از اینکه رخداد واقعی اونها رو نشون بده.
یکپارچهسازی و تحویل/استقرار مداوم؛ ساخت و تست خودکار هر تغییر و رسوندنش به محیط تولید از طریق یک پایپلاین تکرارپذیر.
نمادگذاری مثل 192.168.1.0/24 که یک شبکهی IP رو به شکل یک آدرس بهعلاوهی تعداد بیتهای پیشوند شبکه مینویسه.
اجارهی منابع پردازشی (سرور، فضای ذخیرهسازی، دیتابیس، شبکه) بهصورت لحظهای از یک ارائهدهنده، بهجای خرید و نگهداری سختافزار.
گروهی از سرورها که با هم کار میکنن و مثل یک سیستم دیده میشن؛ بار رو بین هم تقسیم میکنن و اگه یکی خراب شد بقیه کارش رو برمیدارن.
رکورد DNS که یک نام میزبان رو نام مستعار نام دیگهای میکنه؛ پس جستجوی نام مستعار، رکوردهای نام مقصد رو دنبال میکنه.
نگه داشتن سرورها و نرمافزارها در وضعیتی شناختهشده و یکسان، با توصیف تنظیماتشون بهصورت کد و اعمال خودکار اون.
بستهای سبک و ایزوله که برنامه رو با کتابخانهها و تنظیماتش یکجا میکنه تا روی هر میزبانی که runtime کانتینر داره یکجور اجرا بشه.
زمانبند یونیکس که دستورها رو در زمانها یا فاصلههای ثابت اجرا میکنه و با فایلهای crontab (پنج فیلد زمان بهعلاوهی دستور) تنظیم میشه.
بخش زمانبندی یک کار کرون، مثل */15 * * * *، که از فیلدهای دقیقه، ساعت، روز ماه، ماه و روز هفته تشکیل شده.
صفحهای که مهمترین نمودارها و وضعیتهای یک سیستم رو کنار هم میاره تا سلامتش با یک نگاه معلوم بشه.
کپی مداوم داده از یک سرور دیتابیس به سرورهای دیگه، برای افزونگی، جایگزینی در زمان خرابی و تقسیم بار خواندن.
حملهی منع سرویس توزیعشده؛ سرازیر کردن ترافیک از منبعهای زیاد به یک سرویس تا کاربرهای واقعی دیگه بهش دسترسی نداشته باشن.
وضعیتی که سرویس هنوز جواب میده ولی کندتر یا با خطای جزئی؛ کامل قطع نیست، ولی سالم هم نیست.
روشی برای کار که توسعهی نرمافزار و عملیات رو کنار هم میاره و با اتوماسیون، مسئولیت مشترک و بازخورد سریع، نرمافزار رو پایدار منتشر و اجرا میکنه.
برنامهها و ابزارهایی برای برگردوندن سرویس بعد از یک خرابی بزرگ مثل از دست رفتن دیتاسنتر؛ شامل بکاپ، سیستمهای آمادهبهکار و دستورالعملهای تستشده.
سیستم نام دامنه؛ دفترچهی اینترنت که نامهایی مثل example.com رو به آدرس IP تبدیل میکنه تا کامپیوترها بتونن وصل بشن.
تأخیری که طول میکشه تا تغییر DNS همهجا دیده بشه، چون resolverها تا تموم شدن TTL جواب کششدهی قبلی رو برمیگردونن.
پلتفرم پرکاربرد برای ساخت ایمیج کانتینر و اجرای کانتینرها روی یک میزبان.
تاریخی که ثبت دامنه تموم میشه. اگه تمدید نشه، سایت و ایمیل از کار میافتن و ممکنه نام دامنه از دست بره.
هر بازهای که سرویس برای کاربرهاش در دسترس نیست یا درست کار نمیکنه، چه برنامهریزیشده باشه چه نه.
اجرای پردازش نزدیک به جایی که داده تولید میشه یا کاربرها هستن، بهجای یک دیتاسنتر مرکزی دور، برای کم کردن تأخیر.
یک آدرس مشخص از API یا سرویس که درخواست قبول میکنه، مثل https://api.example.com/v1/orders.
مقدار ناپایداریای که یک SLO اجازه میده؛ برای ۹۹٫۹٪ در ۳۰ روز حدود ۴۳ دقیقه. تیمها این بودجه رو صرف انتشار و ریسک میکنن و وقتی تموم شد سرعت رو کم میکنن.
قانونهایی که مشخص میکنن چه کسی از هشدار باخبر بشه و اگه کسی در زمان مشخص جواب نداد، نفر بعدی چه کسیه.
سوییچ خودکار به سرور، دیتابیس یا سایت آمادهبهکار وقتی نسخهی اصلی از کار میافته.
هشداری که مشکلی رو گزارش میکنه که واقعاً اتفاق نیفتاده؛ مثلاً سایتی که به خاطر یک اختلال کوتاه شبکه در یک نقطهی چک، قطع اعلام شده.
توانایی سیستم برای ادامهی کار، شاید با ظرفیت کمتر، وقتی بعضی از اجزاش خراب میشن.
کلیدی در کد که یک قابلیت رو موقع اجرا روشن یا خاموش میکنه، تا بشه تدریجی منتشرش کرد یا بدون دیپلوی جدید غیرفعالش کرد.
کنترل شبکهای که بر اساس قانونهایی دربارهی آدرس، پورت و پروتکل، ترافیک رو اجازه میده یا مسدود میکنه.
سیستم کنترل نسخهی توزیعشده که هر تغییر در فایلها رو ثبت میکنه و اجازه میده آدمهای زیادی در شاخههای موازی روشون کار کنن.
مدیریت زیرساخت و دیپلوی با تعریف وضعیت مطلوب در مخزن Git و سپردن کار به اتوماسیون تا سیستم واقعی رو با اون یکی کنه.
ابزار متنباز برای ساخت داشبورد و هشدار روی دادههای سریزمانی از منبعهایی مثل Prometheus.
یک endpoint یا تست سبک که گزارش میده سرویس و وابستگیهای اصلیش کار میکنن یا نه؛ لودبالانسرها و مانیتورها ازش استفاده میکنن.
مانیتورینگ برعکس: یک کار یا دستگاه مرتب به یک آدرس اختصاصی سیگنال میفرسته و اگه سیگنال سر وقت نرسه هشدار صادر میشه.
طراحی سیستم با افزونگی و بدون نقطهی شکست تکی، تا با خراب شدن یک جزء هم در دسترس بمونه.
پروتکل انتقال ابرمتن؛ پروتکل درخواست و پاسخی که مرورگرها و APIها برای گرفتن صفحه و داده در وب استفاده میکنن.
عدد سهرقمی در هر پاسخ HTTP که نتیجهی درخواست رو میگه: 2xx موفق، 3xx ریدایرکت، 4xx خطای کلاینت، 5xx خطای سرور.
HTTP روی اتصال رمزنگاریشدهی TLS؛ داده رو در مسیر محافظت میکنه و هویت سرور رو با گواهی ثابت میکنه.
پروتکل پیام کنترل اینترنت که برای عیبیابی شبکه و پیامهای خطا استفاده میشه؛ ping درخواستهای echo از نوع ICMP میفرسته.
اتفاق برنامهریزینشدهای که سرویس رو مختل یا کند میکنه و از تشخیص تا رفع، رسیدگی لازم داره.
فرایند تشخیص، اطلاعرسانی، رفع و درس گرفتن از رخدادها با نقشها و زمانبندی مشخص.
تعریف سرورها، شبکهها و بقیهی زیرساخت در فایلهای نسخهدار تا محیطها تکرارپذیر ساخته و تغییر داده بشن.
آدرس عددی یک دستگاه در شبکه؛ چهار عدد مثل 203.0.113.10 در IPv4 یا شکل طولانیتر هگزادسیمال در IPv6.
نسخهی جدیدتر پروتکل اینترنت با آدرسهای ۱۲۸ بیتی؛ چون حدود ۴٫۳ میلیارد آدرس IPv4 تموم شد ساخته شد.
نوسان تأخیر بین بستهها. Jitter بالا به ترافیک بلادرنگ مثل صدا و تصویر آسیب میزنه، حتی وقتی میانگین تأخیر خوبه.
قالب متنی سبک برای دادهی ساختیافته که بیشتر APIهای وب ازش استفاده میکنن.
بررسی اینکه صفحه یک کلمهی مشخص رو داره (یا نداره)؛ صفحههای خطا و محتوای خرابی رو که هنوز کد ۲۰۰ برمیگردونن پیدا میکنه.
شاخص کلیدی عملکرد؛ مقدار قابل اندازهگیری که نشون میده یک تیم یا سیستم چقدر به یک هدف مهم نزدیکه.
پلتفرم متنباز که کانتینرها رو روی کلاستری از ماشینها زمانبندی میکنه و اجرا، مقیاس و اتصالشون رو حفظ میکنه.
زمانی که طول میکشه داده از یک نقطه به نقطهی دیگه بره و برگرده، یا یک درخواست به اولین پاسخش برسه.
جزئی که درخواستهای ورودی رو بین چند سرور پخش میکنه و به سرورهایی که health check رو رد میکنن ترافیک نمیفرسته.
فرستادن حجم واقعگرایانهای از ترافیک شبیهسازیشده به سیستم تا قبل از کاربرهای واقعی معلوم بشه چطور رفتار میکنه و کجا میشکنه.
ثبت زماندار رویدادهایی که یک برنامه یا سیستم مینویسه؛ برای فهمیدن اینکه چی و کی اتفاق افتاده.
جمع کردن لاگهای سرورها و سرویسهای مختلف در یک جای قابل جستجو.
بازهی زمانبندیشده برای کارهای برنامهریزیشده که معمولاً هشدارهای مانیتورینگ در اون متوقف میشن و قطعی جزو آپتایم حساب نمیشه.
میانگین زمان بین شروع مشکل و متوجه شدن کسی. چکهای بیرونی مکرر این زمان رو کوتاه میکنن.
میانگین زمانی که طول میکشه سرویس بعد از خرابی برگرده؛ از تشخیص تا بازیابی کامل.
یک اندازهگیری عددی که در طول زمان ثبت میشه، مثل زمان پاسخ، مصرف CPU یا تعداد درخواست در ثانیه.
معماریای که برنامه رو به سرویسهای کوچک و مستقل تقسیم میکنه که جدا دیپلوی میشن و از طریق شبکه با هم حرف میزنن.
جمعآوری و بررسی مداوم دادهی سیستمها برای دونستن اینکه کار میکنن یا نه، و خبر دادن به آدمها وقتی کار نمیکنن.
چک کردن سرویس از چند نقطهی جغرافیایی و تأیید خرابی بین اونها؛ قطعی واقعی رو از مشکل شبکهی محلی جدا میکنه.
رکورد DNS که سرورهای ایمیل دریافتکنندهی یک دامنه رو مشخص میکنه؛ با اولویتهایی که ترتیب امتحان شدنشون رو تعیین میکنه.
سروری که رکوردهای DNS یک دامنه رو نگه میداره و به پرسشها دربارهشون جواب میده؛ رکوردهای NS به اون اشاره میکنن.
ترجمهی آدرس شبکه؛ بازنویسی آدرسها موقع عبور ترافیک از روتر تا دستگاههای خصوصی زیادی یک IP عمومی رو مشترک استفاده کنن.
اینکه چقدر میشه وضعیت درونی یک سیستم رو از خروجیهاش (متریک، لاگ و trace) فهمید؛ حتی مشکلهایی که پیشبینی نشده بودن.
نوبتبندیای که در اون یک نفر مشخص مسئول جواب دادن به هشدارها بیرون از ساعت کاریه.
استاندارد باز و مجموعهای از SDKها برای تولید و ارسال trace، متریک و لاگ به شکل مستقل از فروشنده.
بازهای که سرویس بهطور کامل برای کاربرهاش در دسترس نیست.
درصد بستههای شبکه که هیچوقت به مقصد نمیرسن و باعث ارسال دوباره، کندی یا قطع اتصال میشن.
تست پایهی شبکه که درخواست echo از نوع ICMP به یک میزبان میفرسته و اندازه میگیره جواب میده یا نه و با چه سرعتی.
عددی بین ۰ تا ۶۵۵۳۵ که یک سرویس مشخص روی یک میزبان رو مشخص میکنه، مثل ۴۴۳ برای HTTPS یا ۲۲ برای SSH.
چک کردن منظم اینکه یک پورت TCP اتصال قبول میکنه؛ نشون میده سرویسهایی مثل ایمیل، دیتابیس یا SSH در دسترسان یا نه.
مرور مکتوب بعد از رخداد که میگه چی شد، چرا، چطور رسیدگی شد و چه چیزی تغییر میکنه؛ ترجیحاً بدون مقصر دونستن افراد.
نقطهی چکی که داخل شبکهی خودتون اجرا میکنید تا سرویسهای داخلی مانیتور بشن و با چکهای بیرونی مقایسه بشن.
سیستم مانیتورینگ متنباز که متریکها رو از سرویسها جمع میکنه، بهصورت سریزمانی ذخیره میکنه و قانونهای هشدار رو بررسی میکنه.
سرور واسطی که درخواستها رو بین کلاینت و سرورهای دیگه جابهجا میکنه و اغلب کش، فیلتر یا ناشناسسازی هم اضافه میکنه.
محدود کردن تعداد درخواستهایی که یک کلاینت در یک بازه میتونه بفرسته، برای محافظت از سرویس در برابر بار زیاد و سوءاستفاده.
پاسخ HTTP (۳۰۱، ۳۰۲، ۳۰۷، ۳۰۸) که به کلاینت میگه بهجاش یک آدرس دیگه رو بگیره.
داشتن نسخه��های اضافه از اجزای حیاتی تا خراب شدن یکی سرویس رو از کار نندازه.
مدتی که سرور برای جواب دادن به یک درخواست لازم داره؛ معمولاً از فرستادن درخواست تا دریافت کامل پاسخ اندازه گرفته میشه.
سروری جلوی سرورهای برنامه که درخواست کلاینت رو میگیره و منتقل میکنه؛ اغلب TLS، کش و توزیع بار رو هم انجام میده.
برگردوندن سیستم به نسخهی سالم قبلی بعد از یک تغییر معیوب.
بررسی رخداد تا جایی که دلیل اصلی پیدا بشه، بهجای توقف روی اولین نشونهی قابل دیدن.
دستورالعمل قدمبهقدم برای انجام یک کار یا رسیدگی به یک هشدار شناختهشده، تا هر کسی که آنکاله یکجور واکنش نشون بده.
توانایی سیستم برای تحمل بار بیشتر با اضافه کردن منابع؛ یا ماشین قویتر (عمودی) یا ماشین بیشتر (افقی).
مدل ابری که تابع یا کانتینر رو دیپلوی میکنید و ارائهدهنده بر اساس نیاز اجرا و مقیاسش رو انجام میده و بر اساس مصرف هزینه میگیره.
توافقنامهی سطح خدمات؛ قراردادی که سطحی از سرویس رو تعهد میکنه (مثلاً ۹۹٫۹٪ آپتایم ماهانه) و میگه اگه رعایت نشد چه اتفاقی میافته.
شاخص سطح خدمات؛ مقدار اندازهگیریشدهای که پشت یک هدف پایداری هست، مثل درصد درخواستهای موفق.
هدف سطح خدمات؛ هدف داخلی برای یک SLI، مثل موفق بودن ۹۹٫۹۵٪ درخواستها در ۳۰ روز.
پروتکل سادهی انتقال ایمیل که برای فرستادن ایمیل بین سرورها استفاده میشه؛ معمولاً روی پورتهای ۲۵، ۴۶۵ یا ۵۸۷.
پروتکل سادهی مدیریت شبکه که برای خوندن وضعیت و شمارندههای روتر، سوییچ و بقیهی تجهیزات شبکه استفاده میشه.
پروتکل رمزنگاریشده برای ورود به ماشینهای راهدور و اجرای دستور روی اونها؛ معمولاً روی پورت ۲۲.
گواهی دیجیتال (که امروز در واقع گواهی TLS است) که هویت سایت رو ثابت میکنه و HTTPS رو ممکن میکنه. تاریخ انقضا داره و باید تمدید بشه.
صفحهای عمومی یا خصوصی که سلامت فعلی سرویسها و رخدادها یا تعمیرات در حال انجام رو نشون میده.
مقداری مثل 255.255.255.0 که آدرس IP رو به بخش شبکه و بخش میزبان تقسیم میکنه.
اجرای درخواستها یا مسیرهای کاربری اسکریپتی روی سرویس طبق زمانبندی، برای تست مداوم حتی وقتی کاربر واقعی فعال نیست.
پروتکل کنترل انتقال؛ پروتکل اتصالگرا که داده رو مطمئن و به ترتیب میرسونه؛ HTTP، SSH و ایمیل روی اون کار میکنن.
مقدار کاری که سیستم در واحد زمان انجام میده، مثل تعداد درخواست در ثانیه یا مگابایت منتقلشده در ثانیه.
زمان از فرستادن درخواست تا رسیدن اولین بایت پاسخ؛ شامل زمان شبکه، TLS و پردازش سرور.
حداکثر زمانی که کلاینت منتظر پاسخ میمونه و بعدش درخواست رو شکستخورده حساب میکنه.
امنیت لایهی انتقال؛ پروتکل رمزنگاری که HTTPS و خیلی از اتصالهای دیگه رو امن میکنه؛ جانشین SSL.
ابزار عیبیابی که روترهایی رو که یک بسته تا مقصد ازشون رد میشه فهرست میکنه و نشون میده تأخیر یا افت کجاست.
دنبال کردن یک درخواست در مسیرش بین چند سرویس و ثبت زمان هر مرحله، برای پیدا کردن جایی که زمان و خطا ازش میاد.
طول عمر؛ در DNS تعداد ثانیههایی که resolverها میتونن یک رکورد رو کش کنن قبل از پرسیدن دوباره؛ سرعت پخش تغییرات رو تعیین میکنه.
رکورد DNS که متن آزاد نگه میداره؛ برای تأیید مالکیت دامنه و احراز هویت ایمیل مثل SPF و DKIM زیاد استفاده میشه.
پروتکل بدون اتصال که بستهها رو بدون تضمین تحویل میفرسته؛ DNS، VoIP و بازیها بهش متکیان.
سهم زمانی که یک سیستم روشن و در دسترسه؛ معمولاً به صورت درصد مثل ۹۹٫۹٪ بیان میشه.
بررسی منظم از بیرون که سایت، سرور یا API در دسترسه و درست جواب میده، و هشدار دادن وقتی اینطور نیست.
کامپیوتر شبیهسازیشده با نرمافزار که سیستمعامل خودش رو داره و از طریق hypervisor روی سختافزار فیزیکی مشترک اجرا میشه.
شبکهی خصوصی مجازی؛ تونل رمزنگاریشدهای که یک دستگاه یا دفتر رو از طریق اینترنت به شبکهی خصوصی وصل میکنه.
درخواست HTTP که یک سرویس موقع وقوع یک رویداد خودکار به آدرس دلخواه شما میفرسته؛ برای وصل کردن سیستمها بدون پرسوجوی مداوم.
سرویس جستجو که اطلاعات ثبت یک دامنه، مثل ثبتکننده و تاریخ انقضا، رو برمیگردونه.
انتشار نسخهی جدید بدون هیچ وقفهای برای کاربرها؛ معمولاً با روشهای rolling، blue-green یا canary.
مدل امنیتی که بهطور پیشفرض به هیچ کاربر یا دستگاهی، حتی داخل شبکه، اعتماد نمیکنه و هر درخواست دسترسی رو بررسی میکنه.